چندی پیش رفیق شفیق دکتر کورش کاوه پستی در خصوص اصرار بر تعرب ما ایرانیان در زبان فارسی گذاشته بود و البته سخنان به جایی بود . ولی واقعیت اینه که چنان زبان فارسی با عربی در هم تنیده که تعرب در زبان فارسی ناگزیره. خود من خیلی وقتا وقتی کسی "گاهی" رو گاهن نوشته و یا گفته حرص خوردم و یا وقتی کسی بعد از اولن گفته : دومن , سومن و... حالا به این ترکیبات دقت کنید : وحشیانه , نانجیب , بی رحمانه , ترحم برانگیز و ... بسیاری از ترکیبات دیگه ای که در اون ها بن و یا مشتق عربی با پیش و یا پس وند فارسی آمیخته شده و بسیار هم در ادبیات گذشته و حالمون استفاده می شه , با این ها چه باید کرد ؟ البته من هم موافقم تا سپاس هست باید به جای تشکر و مرسی گفته بشه ولی آیا همیشه در یادمون هست که بگیم سپاس ؟
ما را در سایت یادداشت های یک عقرب صورتی ! دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 121