به بهانهی چند روز پیش

بارها گفتم که من به هیچ عنوان نمیتونستم پزشک بشم. و البته چندین و چند بار از پزشکان بزرگواری که به قسم پزشکیشون وفادار موندن در اینجا و جاهای دیگه تشکر و تقدیر کردم ولی با اینحال فکر میکنم قسم پزشکی نزد بسیاری از پزشکان پشم تلقی میشه و به گمان من اینها به قسم نامهی قارون و هارپاگون بیشتر وفادارن و اسکناس مهمترین اصل زندهگیشونه. پول و ثروت چیز بسیار خوبیه ولی همه چیز نیست. همسر من سالیان پیش در داروخانه کار میکرد و چیزهایی از زد و بندهای برخی از اطباء با داروخانهچیها برام گفته که غیر قابل باوره ولی شوربختانه وجود داره. این چند وقت اخیر چند باری پارهای آزمایشات و تصویربرداریهایی رو پزشکان محترم برامون تجویز کردن و تاکید داشتن که حتمن به فلان مرکز یا آزمایشگاه مراجعه کنید. همسرم بر اساس همون تجربهاش میگفت اینها از این مراکز پورسانت میگیرن ولی من طبق معمول خوشبین بودم و میگفتم: نه! حتمن اون آزمایشگاه و یا مرکز تصویربرداری مجهزتره و یا دقت بالاتری داره. امروز صبح به یکی از مراکز مورد تاکید پزشک محترم زنگ زدیم و پرسیدیم هزینهی انجامش چهقدره؟ و نفر پشت خط پیش از هر چیزی پرسید: پزشکتون کیه؟ همسرم گفت: مگه پزشک تاثیری داره و پاسخ مثبت بود. هزینهای که ایشون بر اساس نام پزشک اعلام کردند دقیقن دو برابر عددی بود که خودمون تو نت جست و جو کرده بودیم و یه مرکزی که بالاترین میزان رضایتمندی مراجعین رو داشت و خودمون هم پیشتر از خدماتش استفاده کرده و رضایت داشتیم بود. 
ای کاش پزشکی و این حرفهی شریف آلوده به تجارت نبود و جان انسانها وسیلهای برای کسب درآمد بیشتر و یا آزمایشات سعی و خطای این تجار پزشک نما نبود.