داشت عباسعلی خان ...

ریاست محترم دانشگاه

جناب آقای دکتر حیدری

سلام علیکم

امیدوارم که اینبار بنده را بشناسید. مزدا هستم. همانی که از کوچک و بزرگ با نام کوچک خطابش میکنند. همانی که در برنامهی روز معلم دانشگاه گفت: ما را به بازی نمیگیرید چون من نامم مزداست و عبدالله نیست! البته تا جاییکه میدانم شما را نیز خرد و کلان دانشگاه با نام کوچک مینامند. البته در خفا و پشت سر نه رو در رو !

از پس آن روز معلم تا کنون منتظر بودم بلکه اینبار به وعدهی خود عمل کنید و جلسهی پرسش و پاسخ برگزار کنید که نشد و غرضم از تصدیع اوقات جنابعالی بیان چیزهایی هست که در آن پرسش و پاسخ میخواستم بهعرض برسانم.

جناب آقای دکتر حیدری، در آن جلسه بهحق به مطلبی اشاره کردید که محل اشکال من کهتر هم بوده و هست. چرا دانشگاه باید بیش از عضو هیات علمی، کارمند داشته باشد؟ این میراث همانی است که مراد و الگوی شما در ادارهی دانشگاه است. منظورم جناب آقای خواجه پیری است. ایشان فردی به غایت شریف و درستکارند و در عین حال دانشگاه ندیده. از وزارت کشور بر اساس همان اصل خودی و غیرخودی به ریاست واحد اراک منصوب شدند و جذب این تعداد از کارمند از باقیات ایشان است و تازه اصرار هم داشتند که استخدام شدهگان سی سال تعهد خدمت بسپارند! مدیریت در سطح کلان و آنهم مدیریت بر یک موسسهی علمی نیازمند شناخت از جامعهی علمی و داشتن و دانستن علم و فن مدیریت است. نیک بودن به تنهایی کافی نیست.

در همان جلسه فرمودید اعضای هیات علمی در هزینهها و عقل معاش خود مدیریت کنند و لابد خبر دارید که متوسط دریافتی اعضای هیات علمی دانشگاه در حدود یک چهارم دریافتی حضرتعالی است که البته زندهگی معلمی هیچگاه عاری از قسط و بدهی نیست و سیستم مدیریت پادگان گونهای شما که البته آن هم میراث مراد شماست، امکان هرگونه فعالیت جنبی را از جمیع اعضای هیات علمی گرفته و عرصه را برای معاش ایشان سخت تنگ کرده است. در همان جلسه فرمودید سه بار با سازمان مرکزی در خصوص شیوهی مدیریتیتان و قائل بودن به حضور و غیاب سفت و سخت مکاتبه کرده و جوابی نگرفتهاید. وقتی این را فرمودید، به ناگاه بنده را به یاد یکی از مدیران سابق در دانشگاه انداختید که هر آنچه ریاست دانشکدهی پیش از ایشان رشته بود، صرفن برای این اینکه با پست مدیریت از دانشگاه بازنشسته شود پنبه کرد و بله قربانگوی صرف بالا دستیهای خود بود. امیدوارم ظن من غلط باشد و شما با چشم داشت به حقوق بازنشستهگی با پست ریاست چنین نکنید و چون شما فرد متشرعی هستید در خاطرم هست که در آن جلسه فرمودید در فردای قیامت چه پاسخی باید به دانشجویان بدهید.بد نیست به پاسختان به اعضای هیات علمی مجموعهی تحت مدیریتتان هم بیاندیشید که با عسرت روزگار میگذرانند.

یاد و نام همکاران از دست رفتهمان روانشادان دکتر کامور ، دکتر محمدخانی و دکتر هادوی گرامی باد. دکتر کامور همیشه نگران کسر حضور و کسر از حقوقش بود که بحمدالله دیگر نیست. دکتر محمدخانی به سبب ساعات حضور اجباری در دانشگاه، تلفنی به دخترش درس میداد که بحمدالله ایشان هم از این مساله فارغ شد و در آخر دکتر هادوی نازنین که در روزهای تسویه حساب بازنشستهگیشان از نوع تسویه حساب گلهمند وعصبانی بود و همان شب هم سکته کرد و دار فانی را ترک گفت. روان همهگی شاد باد.

در پایان حرفی را که به ریاست اسبق دانشگاه جناب آقای دکتر ملک حسینی زدم را خطاب به شما تکرار میکنم و امید دارم به پاس جملهی خودتان در همان جلسه که فرمودید از سخنان و گفتههای همکاران با خضوع استقبال میکنید، قدری در این نکته تامل فرمایید. به دکتر ملک حسینی گفتم: آقای دکتر به خاطر داشته باشید، پیش از آنکه رییس باشید، عضو هیات علمی دانشگاه هستید. کاری نکنید که اگر فردا روزی از پشت این میز بلند شدید و در کنار دیگر همکاران یک هیات علمی ساده بودید جواب سلامتان را ندهند و ازتان روی برگردانند!

ارادتمند

مزدا چاوش اکبری

نیمهی خرداد ماه سال نود و هشت

یادداشت های یک عقرب صورتی !...